Februari is bijna van start. De sneeuwklokjes zijn gespot in de tuin en hebben jullie gemerkt dat het wat langer licht is? Yes

De eerste maand als zelfstandig ondernemer zit erop! Veel nieuwe intakes en oude bekenden. Ik ben zo blij dat ik mag werken met al deze mooie mensen stuk voor stuk!

Ik ben zo dankbaar voor mijn nieuwe start. Het deed me weer opnieuw beseffen wat een onwijs mooi vak ik heb en wat waardevol het is om iets te kunnen betekenen voor anderen!

Komende maanden zit mijn psychologie tak vol. Eind april heb ik weer plekjes. Mocht je geïnteresseerd zijn dan hoor ik het graag!

Op het gebied van coaching ben ik van alles aan het ontwikkelen dus stay tuned!
Voor individuele coaching geen wachtlijst, wel maatwerk!!

Yes you can!

Vandaag werd ik geattendeerd op het volgende artikel in het NRC:

Jim van OS vertelt: „Leer kinderen dat lijden – soms eenzaam, soms neerslachtig, soms bang – normaal is. Leer ze ermee omgaan. Op de basisschool al. Laat ze gewaarschuwd zijn, dat als hun ouders gaan scheiden, ze zullen lijden. Maar dat ze dan níet ziek zijn. Verdriet hebben om je ouders is niet hetzelfde als ziek zijn. „Stress, werkdruk, perfectionisme, de nadruk op succes en uiterlijk vertoon – maak kinderen en tieners weerbaar zodat ze met de eisen van deze tijd kunnen omgaan. Dat is echt een publieke taak.”

De tijd vliegt en ik vlieg mee

Het is een enorm cliché, maar zo ontzettend waar: de tijd gaat sneller naarmate we ouder worden. Vakanties zijn in een vingerknip voorbij, kinderen zijn binnen no-time groot en jaren lijken steeds korter te worden.

In deze enorme versnelling van de tijd ervaar ik zo de behoefte om stil te staan en even in het moment te zijn. Het moment even vast te houden of aandacht te besteden aan mezelf.

Keer op keer is hierbij het grote struikelblok: waar haal ik die tijd toch vandaan? Clienten in mijn praktijk vertellen me hoe onmogelijk het is om tijd te vinden voor zichzelf.

“De kinderen moeten naar school en het werk verlangt dat ik mijn beste beentje voorzet. Mijn liefde verdient mijn aandacht en ik wil niet dat de tijd mijn lijf gaat tekenen: sporten it is!”

Waar haal ik de tijd vandaan om even stil te staan? Even te staren. Even te lummelen. Even niets.

Waar in mijn drukke leven zie ik de kans de tijd te vertragen?

En daar was het. Een klein feitje in een artikeltje dat ik aan het lezen was. Mindblowing. Zou daar mijn tijd blijven?

De gemiddelde Nederlander besteed gemiddeld 5 uur met het staren naar een beeldscherm.

Ja beste lezer, je leest het goed: 5 uur!!!

Mijn eerste reactie was ontkennend. Dit gaat zeker niet over MIJ. IK besteed ZEKER niet 5 uur per dag aan beeldschermen.

Helaas kwam ik er naar een weekje bewuste beelschermtijd achter, dat ook ik veel achter de laptop, maar vooral mijn smartfone zat. Vijf uur haalde ik niet gemiddeld, maar drie uur zeker wel (nog even een snelle rekensom, dit zijn 45 dagen per jaar!).

Ik vond het best confronterend en ben het gaan veranderen. Niet zonder slag of stoot. Wel een uurtje minder schermtijd. Geen schermen meer na 20 uur en zeker niet meer in de slaapkamer.

Tegenwoordig heb ik dus een tijd over. Deze besteed ik aan een goed boek, een warme douche, koffie met mijn geliefde of wandelen in de natuur. Soms besteed ik de tijd aan niets. Lekker voor me uit staren en nietsen.

Nog steeds vind ik de tijd te snel gaan en zijn er 101 plannen die vaak niet in de dag passen.

Toch voelt dit uurtje gewonnen tijd als vertraging en daar knap ik enorm van op. Even reflecteren, even genieten of gewoon even lekker niets. Wie doet er mee?

Het is zover!!!

Vanaf deze week ben ik fulltime aan de slag in mijn eigen onderneming. Met onwijs veel enthousiasme en zin ga ik vanaf morgen aan de slag. De agenda is goed gevuld.

Voor mij een heel speciaal moment. Een droom die uitkomt en een sprong in het diepe.
Ik voel me dankbaar dat ik deze stap kan nemen en ben trots dat ik hem neem.

Inmiddels is de agenda goed gevuld. Voor psychologie heb ik inmiddels een kleine wachtlijst. Voor coaching heb ik nog een paar plekjes. Wees er dus snel bij!

May the Force be with you!

Waarschuwing: deze tekst hieronder heeft een hoog sciencefiction gehalte. Ik hoop niet dat ik je hiermee afschrik of beledig als je een echte fan bent…Ik kon het echter niet laten onderstaande te delen. Overigens, ik kom net kijken in deze sci-fi wereld, dus vergeef het mij als ik een foutje maak.

De afgelopen dagen heeft mijn geliefde mij verleid tot een enorme stap buiten mijn comfortzone. Ik stortte mij in de wereld genaamd: Star Wars. I am hooked and inspired! Dat gebeurt mij vaak trouwens; inspiratie vinden buiten mijn comfortzone. In die zin is het gezegde “life begins at the end of your comfortzone” mij op het lijf geschreven.

Buiten de lijntjes kleuren geeft me plezier en ontspanning, dat ik vervolgens weer kan gebruiken om op een goede manier mijn doelen na te streven.

Aan het begin van de Star Wars Saga was ik ervan overtuigd dat de films niet heel veel diepgang zouden kennen. Ik ben niet goed in rekenen, maar de optelsom “gekke wezentjes, “lightsaber duels” en “gevechten in de ruimte” leidt voor een buitenstaander doorgaans niet tot de uitkomst: inspirerend en briljant. Ik moet dan ook mijn ongelijk toegeven. Uit het verhaal kwamen voor mij een aantal belangrijke zaken naar voren: hoe belangrijk balans in je leven is, dat je jezelf niet teveel druk op moet leggen en hoe je innerlijke kracht voor jezelf kan inzetten.

De Jedi zijn de helden van het verhaal. Ze worden aangevoerd door Yoda. Zij staan voor het “goede” en zijn bijna verlicht. Het is hun taak om het kwaad te bestrijden. Om dat goed te kunnen moeten ze zich onthechten van het “mens-zijn”. Ze laten negatieve emoties (angst, boosheid en verdriet) los. Ze verlangen niet naar bezit en mogen zich niet verbinden met anderen. Ze richten zich alleen op de langere termijn en maken verstandige keuzes.

Daar staan de Sith – met Lord Sidious als aanvoerder – tegenover. Zij vertegenwoordigen het kwaad. De Sith zijn sterk, gebruiken hun negatieve emoties om sterker te worden en zijn nieuwsgierig, egocentrisch, instinctief en opzoek naar macht. Ze maken keuzes voor de korte termijn.

En dan is daar de jonge Anakin Skywalker. Een jongen met heel veel potentie en (veer)kracht, maar ook een jongen met littekens van het leven. Geconfronteerd met het verlies van zijn moeder en zijn leermeester. Het goed en het kwaad zijn in hem vereenzelvigd. Hij balanceert in de films tussen de twee extremiteiten; het goede en het kwade.

Hij wordt opgeleid tot Jedi. Het lukt hem niet om zich het bijna “goddelijke” van zijn meesters eigen te maken. Hij raakt gedesillusioneerd en gefrustreerd en laat zich verleiden tot het kwaad. Darth Vader is geboren en het kwaad in hem lijkt te overwinnen. Niettemin blijft ook het goede in hem bestaan.

Het deed mij allemaal denken aan hoe belangrijk “balans” in het leven is. Dat extremen praktisch nooit werken. Dat ze vaak leiden tot het tegenovergestelde en dat wij er bovendien weinig van leren.

Ik zie in mijzelf dan ook geen Jedi of een Sith…. Ik meen namelijk dat het goed en kwaad elkaar afwisselen en beiden onderdeel uitmaken van ons menselijk leven. Ik ben ervan overtuigd dat het veel zinvoller is met tegenslagen of fouten om te leren gaan en ze te omarmen. Het gaat volgens mij niet om de beheersing van onze emoties wanneer ze af en toe uit de pas lopen. Belangrijker is denk ik dat het gaat om de weg terug naar het pad.

Anakin Skywalker liet mij in de films opnieuw inzien dat het geen zin heeft om mezelf te veel druk op te leggen. Ik ben niet perfect en dat wil ik eigenlijk ook niet zijn. Dat hoeft ook niet: “imperfect makes perfect”. Dat neemt niet weg dat ik geen doelen stel voor mijzelf en ze niet naleef.

En dan de laatste belangrijke boodschap die ik uit de Star Wars Saga haal. The force is niet een superpower. The Force is een innerlijke kracht die ons op het pad houdt tussen twee uitersten. Durf verbonden te zijn met je intuitie en erop te vertrouwen. Vaak laat het je precies zien waar je wil en moet zijn! Verbonden zijn met onze diepste gevoelens en hierop durven vertrouwen en te navigeren maakt ons krachtig voor de uitdaging die het leven soms is.

Heb jij ook hulp nodig bij het bereiken van je doelen? Voel je je niet in balans en denk je zwart of wit? Wil je weer leren vertrouwen op je gevoel en vanuit hier keuzes durven maken? Neem dan gerust contact met me op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. We kijken dan samen wat ik voor je kan betekenen.

Goede Voornemens?!

Goede Voornemens. Ik heb het altijd al een vreemde uitdrukking gevonden. Een voornemen klinkt als iets waar je niet helemaal voor gaat. Ik ga het doen klinkt toch veel beter en positiever dan ik neem het me voor?!

In het woordje voornemen hoor ik iemand die nog niet helemaal gemotiveerd is of zich onzeker voelt..

Ik denk dat de manier waarop je je uitdrukt veel vertelt over je intenties en onderbewuste.
Wanneer iemand het heeft over “ik zal het proberen” of “misschien kan ik dat wel” hoor je de twijfel over het slagen of aangaan van een bepaalde uitdaging. Het lijkt alsof iemand er met 1 been instapt.
Krachtiger klinkt het wanneer je tegen jezelf. Ik ga het doen of zoals Astrid Lindgren zo mooi schreef: ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het kan.

Neem je niets voor, maar stel jezelf een doel. Een haalbaar doel waar je voldoende voor gemotiveerd bent en dat past binnen je levensfase.

Hulp nodig en ben je benieuwd wat ik voor je kan betekenen? Bezoek mijn website eens en neem contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Rust

De afgelopen dagen heb ik veel vuurtjes gebouwd. Onze heerlijke haard die non-stop staat te stoken, de vuurkorf in de tuin tot aan een kerstvuur middenin het bos bij vrienden van ons!
De rust en de warmte dat zo’n heerlijk vuurtje uitstraalt maar vooral lekker simpel bezig zijn.
De tijd tussen kerst en Nieuwjaar gaat me dit altijd bijzonder goed af. Ik heb geen idee welke dag het is en we doen met ons allen precies niks. Nergens naar toe, geen gesleep en gehaast. Eindeloos samen treinbanen bouwen, lego, buiten spelen en lekker eten.. Wij ontspannen, kinderen ontspannen: rust.. en zo ontstaat er dan weer ruimte voor creativiteit en nieuwe ideeën en plannetjes.

Mijmeren

Mijmeren…. Als ik terug kijk naar 2019 is dat iets wat ik te weinig heb gedaan. Ik ben vooral erg druk geweest. Het managen van 2 werkplekken, de kinderen, mijn man 😉, de verbouwing van ons huis en het huishouden soort van bijhouden…

We zijn met z’n allen veel te druk. Druk is een antwoord wat vaak gegegeven wordt wanneer er wordt gevraagd hoe het met je gaat en zijn we er stiekem niet ook een beetje trots op..?

Volgens mij kan het minder en willen we misschien wel te veel.. Het leven is veel aangenamer wanneer we wat meer leren uit staan.

Voor 2020 ben ik van plan meer te mijmeren… Mooi woord toch?
Dagdromen, fantaseren, lummelen, ik hoop zelfs een beetje dat ik me ga vervelen..

#lessismore #lessgoalsmoreliving